ticketOpinie

Je ne suis pas Trump et les autres

02 Februari, 2017

De comedy van Piv Huvluv is laagdrempelig, voor een breed publiek toegankelijk, zelden hard en nooit grof. Zijn humor gedijt in haast alle omstandigheden en wordt vaak door jong en oud gesmaakt. ZIjn ontwapende vertelstijl, zijn lowprofile-attitude en zijn onafscheidelijke muziekjes zorgen ervoor dat hij bijna overal welkom is. Cynici vinden het wellicht allemaal wat te braaf. Maar bij deze wil Piv, naar aanleiding van de actuele wereldgebeurtenissen, toch met klem zeggen dat hij comedy wil brengen voor mensen die met een open geest in het leven staan. Die zin hebben voor nuance. Mensen die liever bruggen dan muren bouwen. Mensen die kritisch zijn en eigen standpunten mogen hebben en die ook hard mogen verdedigen, ook als die niet met Piv's ideeën stroken. Mensen die luisteren naar anderen en nadenken voor ze iets uitkramen. Mensen die zich empatisch opstellen en die zich niet laten verleiden tot simplistische en veralgemenende platitudes die anderen kwetsen of kleineren. Kortom, mensen die respectvol praten en handelen over anderen, onafgezien van afkomst, ras, nationaliteit,.. 

Kortom, als je mensen als Trump, Poetin, Erdogan, Wilders, Farage,... maar ook alle islamisten, fundamentalisten, racisten,...  en hun entourage en volgelingen toffe peren vindt, die onze samenleving in de juiste richting aan het sturen zijn, dan zou Piv willen dat je beseft dat hij jullie eigenlijk niets te vertellen heeft en zijn humorpijlen liever op anderen richt.  

 
ticketNieuws

Commissaris Piv nog steeds op pad !

02 Februari, 2017

Piv's derde gezins- en schoolvoorstelling 'Commissaris Piv' zal ook in 2017-2018 volop te zien zijn in heel Vlaanderen. Deze voorstelling is losjes opgehangen aan de kapstok 'Kinderrechten', maar is vooral een heel dicht bij stand-up comedy aanleunende, dubbelgelaagde show over kinderen en hun typische zwak- en onhebbelijkheden. Ook voor ouders dus best amusant. Check de speellijst voor data en locaties. 

 
ticketNieuws

Zijn er nog vragen? 6de volavondvoorstelling van Piv Huvluv

02 Februari, 2017

In het seizoen 2017-2018 staat Piv 20 jaar op de planken. Daar zou probleemloos een compilatie-tournee met 'het beste van' kunnen aan gekoppeld worden, maar ondanks het feit dat Piv nostalgisch van aard is, zal dat niét gebeuren. 'Zijn er nog vragen?' is volop in voorbereiding. Check de agenda voor speeldata en -plekken. Met coach Joost Lapperre (Broektoe, zie ook regie dvd's Speeltijd en Yolo!) zal Piv weer een stap vooruit zetten als comedian en zijn publiek verrassen met een show die anders smaakt dan de vorige, zonder de typische Piv-ingrediënten uit het recept te weren. Theatertour vanaf juni te raadplegen op de website.  

 
ticketNieuws

Top 10 live-concerten 2016

28 December, 2016

Twee concerten van een tournee meepikken was dit jaar blijkbaar mijn ziekte.  2016 was een goed concertjaar. Toch iets positief,  dus...

10. The Nomads  -  Sjock Gierle. Legendarische Zweedse garageband die al sinds begin jaren 80 de vettigste rock uit zijn mouw schudt. 

9. Brian Setzer -  Blues Peer. Best geoliede rockabilly-machine met een fenomenale zanger/gitarist als frontman. Beter dan de Stray Cats. 

8. Max Romeo -  MEC Staf Versluys Bredene. Laatste levende reggae-legende staat nog steeds op scherp. Opvolging verzekerd in zijn eigen familie.

7. Lucinda Williams & Buick 6 - AB Bxl/Paradiso A'dam. De lijzige Southern Belle wordt door haar fenomenale band gestuwd naar ongekende hoogten.

6. My Baby - DGP Oostende (2x). Trancebevorderende bluesy dancebeats met een bezwerende zangeres. 

5. The Paladins - Weert (NL) / Terneuzen (NL). De gitaarblueshelden van mijn 50ste verjaardag revisited. 

4. Rod Stewart - ZiggoDome A'dam/Sportpaleis A'pen. Nu Bowie dood is, is Stewart mijn grootste levende jeugdidool. Best Friends Forever

3. Wilco - AB Bxl. Beste live-band voor Americana-liefhebbers. Ontgoochelen nooit in zaal. 

2. Steve Gunn - Zwerver Leffinge. Concert dat me danig bij het nekvel pakte e n me 90 minuten niet meer loste. 

1. Neil Young & Promise of the Real - Zenith Lille / Sportpaleis A'pen. Oud maar niet versleten. Wat een setlist.  3 uur mateloos genieten. 

 
ticketMuziek

CD Top 20 2016

28 December, 2016

CD Top 20  2016

2016 zal de geschiedenis ingaan als het jaar waarin de grote namen van de jaren 60, 70 en 80 begonnen te sneuvelen. En dat zal niet meer stoppen, want veel idolen van toen zijn nu 65+. In mijn lijst een aantal doden, enkele knarren die wonderwel overleven, een paar gevestigde waarden en toch ook een paar nieuwelingen die de toekomst van mijn muzikale beleving veilig stellen.
There we go.

20. David Bowie  - Black Star / Lazarus.
Bowie is één van mijn grootste muzikale helden, die ik ben blijven volgen, ook toen velen hem de rug toekeerden eind jaren 80 en in de jaren 90. Een 10-tal keren live gezien, met de Sound & Vision – tour en de laatste Reality-tour als “memorabelste”.  Black Star is een testament, zondermeer, maar het is me een beetje te zwaar op de hand om hoger in mijn lijst te staan. De musical-cd is zelfs een tikkeltje ontgoochelend.  Bye Bye Thin White Duke.

19. Prince – Rock ’n Roll Love Affair  / Live at Montreux 3dvd
Prince werd een held vanaf 1999. Ook een 10-tal keer live gezien en nooit minder dan indrukwekkend. Zijn passage in Vorst met Larry Graham en het openluchtconcert op het Sint-Pietersplein in Gent zijn onvergetelijke funk-ervaringen. De bootleg-dvd die ik nog op de valreep kocht met de opnames van 3 Montreux-concerten uit 2013 zijn het bewijs dat de man steeds beter live speelde, ondanks het feit dat zijn platen niet meer de hits bevatten die het grote publiek verwachtte. No more Days of Wild.

18. Ben Harper & The Innocent Criminals  - Call it what it is
Ben Harper is van vele markten thuis en dat illustreert hij op deze plaat op ten voeten uit: reggae, soul, rock, blues,… het zit er allemaal in en het luistert lekker weg.

17. Anderson.Paak – Malibu
Dankzij de eindejaarslijstjes heb ik Malibu pas deze maand opgepikt. Paak herstelt de R ’n B in ere die in de jaren 90 hoogtij vierde met oa Alicia Keys,  Erykah Badu en India Arie, maar hij voegt er zijn portie soul, jazz en hiphop aan toe, zodat van een retroplaat geen sprake kan zijn.

16. Compact Disk Dummies  -  Silver Souls
Ik verblijf nogal vaak in Desselgem – the Bronx van Waregem – dus kunnen deze jonge wolven niet ontbreken. Live nogal een sensatie, naar het schijnt, maar nog niet meegemaakt. Een origineel geluid waarin geen gitaren te bespeuren zijn, dus een buitenbeentje in deze lijst.

15. Arno – Human Incognito
Ik verblijf nog meer in Oostende, ik woon er namelijk. Voor mij is Arno een idool in de grootte-orde van Bowie en Prince, dus altijd plaats voor le plus beau. Niet top over de hele lijn, maar authentiek en gedreven als altijd. Toffe hoes ook.

14. Het Zesde Metaal  -  Calais
Maatschappelijk engagement met toch een sprankel hoop, in een plaat die ook muzikaal heel gelaagd is.

13. The Tragically Hip  -  Man Machine Poem
Frontman Gordon Downie is ongeneeslijk ziek en als hij sterft zal mijn verdriet groter zijn dan dat voor Bowie en Prince samen. Laatste werkstuk van één van mijn favoriete live-performers die ik al bijna 30 jaar hondstrouw in mijn lijstjes opneem. Don’t give up on us, Gordon !

12.  Iggy Pop -  Post Pop Depression / PPD Live
Survivor, voorlopig nog. Hij loopt krom, maar moeilijk gaat ook bij the Iggmeister. Josh Homme tilt hem weer naar het niveau van The Idiot en Lust for Life. Stay alive, Iggy !

11. Hard Working Americans  -  Rest in Chaos
Mijn persoonlijke geheime snoepje. Todd Snider (remember Allright Guy)  vindt in deze band zijn 2de adem en kan zijn cynische teksten kwijt in potige Americana-songs.

10. Graham Nash – This Path Tonight
Het moet niet altijd Neil Young zijn in deze lijst, toch ? Heel relaxte plaat van de beste stem van C, S, N & Y.

9. Leonard Cohen – You want it Darker
Als  vooraf geplande afscheidsplaat gaat deze van Cohen dieper onder je huid dan Black Star van Bowie.  De stem van deze lieve en innemende oude man neemt je mee naar zijn levenseinde waarin berusting en weemoed de bovenhand nemen. Schone, vrèè schone !

8. Max Romeo – Horror Zone
Reggae-legende staat nog steeds scherp, ondanks zijn hoge leeftijd en slaagt erin om zijn maatschappijkritiek in rootsreggae-rhymes toch verteerbaar te laten klinken. Live ook een sensatie !

7. Melissa Etheridge  -  Memphis Rock and Soul
Ik was haar uit het oog verloren, maar Miss Etheridge heeft nog steeds een stem die imponeert en die zich prima leent om Stax-soul een rockinjectie te geven. Verrassing van het jaar.

6. The Fabulous Thunderbirds – Strong like that
Kim Wilson gebruikt de naam van de T-birds om zijn stuff beter verkocht te krijgen. Het is hem gegund, zeker nu hij resoluut de soulkaart trekt. Goed om nog eens (I know) I’m losing you te horen.

5. Eric Clapton – I still do
Clapton is een beetje een gladjanus geworden, maar in blues blijft hij een topper en als hij ook hier zijn buddy J.J. Cale eert, kan hij niets, maar dan ook niets verkeerd doen.

4. The Rolling Stones – Blue and Lonesome   The Beatles of The Stones ? Altijd The Stones, voor mij !  Ook in 2016. Wat een lel van een plaat, zeker voor 70+-ers.

3. Wilco – Wilco Schmilco
Van het zelfde kaliber van The Tragically Hip: nooit ontgoochelend op plaat en live een bom.

2.  Nick Waterhouse – Never Twice
Gesofisticeerde retrosoul en r ‘n b in de stijl van Ray Charles en Van Morrison. Aangename kennismaking. In februari in de AB

1. Steve Gunn – Eyes on the Lines
Eindelijk nog eens een ontdekking in het genre van Yo la Tengo, Dream Syndicate en Eleventh Dream Day. Een tikkeltje zweveriger en zwoeler, maar net zo intens. De man is timide, maar zijn songs spreken boekdelen. As it should be !

 
Volgende pagina
Back To Top