ticketNieuws

Huiskameroptredens

09 Januari, 2019

Vinylvreter aan huis

Piv is zowaar te boeken bij jou thuis: in de woonkamer, op de zolder, op het terras, in een tentje in de tuin,… (aanbod hieronder énkel voor privé-personen)

Het concept

is zeer eenvoudig: je nodigt familie, vrienden, buren en/of kennissen uit voor een avondje comedy met Piv (en een gezellig samenzijn voor- en/of achteraf)

Wat zijn de voorwaarden ?

Het zijn er weinig !
•         Een geschikte datum: weekdagen zijn makkelijker vrij, weekends kunnen ook als je geluk hebt en als het past binnen de tourneeplanning.
•         Een speelvlak voor Piv, bij voorkeur tegen een blinde wand. Als op die wand projectie mogelijk is, kan dat een meerwaarde zijn. (Noodzakelijk bij 'Zijn er nog vragen?')
•         Maximum 50 aanwezigen, zittend (geen receptie-toestanden of diner-spektakels).
•         Een speelvlak voor Piv van min. 3m breed op 2m diep.
•         Een stopcontact.
Alle andere technische dingen heeft Piv zelf bij.  Dus, geen extra zorgen voor U !

Het programma

Je hebt de keuze uit 3 voorstellingen van 90 minuten.

1.      De vinylvreter !  (NIEUW !)
Piv schetst zijn muzikale ontwikkeling aan de hand van een karrenvracht vinyl uit zijn indrukwekkende platenkast. Een berg platenhoezen passeert de revue.  Alles wordt opgesmukt met markante verhalen, maffe anekdotes, warme herinneringen, een aantal vinyl-luistermomenten… Je krijgt inkijk in de verzameling van een rasechte vinylvreter.
Deze voorstelling is géén traditionele comedyshow, maar meer een luchtige, zelfrelativerende wandeling in het hoofd van een muziekfreak. Zeker interessant voor een muziekliefhebber, maar net zo goed voor de leek die verbaasd toekijkt hoe iemand zijn passie beleeft.

2.      Zijn er nog vragen ? (huiskamerversie)
Piv’s laatste theatershow op huiskamerformaat in een aangepaste en technisch sterk vereenvoudigde versie. ‘Minder is méér’ is hier het motto.
Projectie is hier onontbeerlijk. Daarvoor best vooraf overleg.

3.      Comedy Carrousel
Piv wandelt door 20 jaar eigen comedy-materiaal en heeft zelfs oor naar de verzoekjes van het gastgezin ! Wil je een bepaalde sketch of stand-up-act nog eens terug zien ? Piv speelt het graag: de overval, manillen, Boney M, Duitse woorden, de leeskaartjes, Eurosong, Franse vertalingen, op de speelplaats,…


Wat kost dat ?

10€ / aanwezige (gastgezin niet meegerekend) met een minimumgarantie van 300€, exclusief 6% btw.
Vervoersonkosten: gratis in West-Vlaanderen, 25€ voor Oost-Vlaanderen en 50€ voor andere provincies.

Sabam: 30€, te betalen na afrekening Sabam.

Verdere inlichtingen en boekingen: XL Productions / info@xlp.be  / 09/281.10.05

TIP: Je kunt eventueel een (vrije) bijdrage vragen aan de aanwezigen, met de hoed rondgaan of een drankje te koop aanbieden, zodat je (een deel van de) kosten recupereert. Mensen geven graag iets voor een unieke ervaring, want dat is zo’n huiskamervoorstelling wel.
 

 
ticketMuziek

Lijstjes 2018 -  Concerten

27 December, 2018

Een 11-tal concerten dat aan de ribben bleef plakken...

11. Viagra Boys -  De Zwerver Leffinge.  The 80's are back. En hoe. 

10. Steve Wynn & Chris Cacavas - Lint (huiskamer) en CC René Magritte - Lessines: Steve Wynn vindt zichzelf eindeloos heruit zonder één minuut te vervelen. 

9. Camille - AB Brussel: een zeker Chiro-gehalte in uitstraling, maar ook een fantastische podiumact met indrukwekkend licht, machtige stemmen en uitgekiende choreografieën. 

8. Courtney Barnett - AB Brussel:  catchy en toch met weerhaken. 

7. De Dijk - Elvis Costello - Kasteel Soestdijk (NL):  mijn favoriete Nederpopband en een legende op één avond in een magistraal decor. 

6. Echo & The Bunnymen  -  Roma Antwerpen: ze teren al jaren op hun 80's successen, maar dat weerhoudt hen niet van goede concerten te geven.

5. Shantel & Bucovina Orchestra  -  Het Depot Leuven: Balkan-feest ! Iedere keer weer.

4. Idles - De Zwerver Leffinge:  een bom energie van een stelletje ongeregeld uit Londen. 

3. Eels  -  Vredenburg Utrecht:  heerlijk als Eels de gitaren laat primeren en voor de basisbezetting kiest. 

2. Dayna Kurtz & Robert Mache - 't Beest Goes: een stem die moeiteloos naast Adèle mag staan, maar Dayna Kurtz ziet het allemaal wat meer low-profile en kiest voor een mix van blues, folk, New Orleans, gospel en cabaret. Gaat live tot op je ruggenmerg. 

1. The Blasters - Roots & Roses Lessines: werkelijk een tornado van rock'n roll ging door de tent en hoewel Phil Alvin van artrose nog amper zijn gitaar over zijn hoofd gehesen krijgt, blazen de The Blasters je bijna letterlijk uit je bottines. Fenomenaal !  (En met het laatste concert op Belgische grond van Tony Joe White én de energie van Tjens Matic vooraf, werd dit hét concertmoment van 2018. En dat op het feest van de arbeid. De SP.a kan hier energie komen tanken voor een heropstanding.

 

 
ticketMuziek

Lijstjes 2018 - CD’s / LP’s

27 December, 2018

2018 was wat mij betreft geen topjaar op het vlak van muziekreleases. Mijn aankopen spitsten zich dan ook toe op heruitgaven en oud vinyl op veilingsites en in 2de handsbakken. Maar goed, een top15 valt er toch uit te puren. Here we go...

15. George Ezra  -   Staying at Tamara's: nogal populair bij bakvissen, maar toch een bevestiging van zijn talent na het monstersucces van Wanted on Voyage. 

14. Lenny Kravitz  -  Raise Vibration: Niks nieuws onder de zon: mainstream rock, soul, funk en een porie wereldverbetering. I like it anyway. Beste levend alternatief voor Prince. 

13. Paul Weller  -  True Meanings: deze keer trekt nonkel Paul weer de ingetogener akoestische kaart omdat hij weet dat fans als ik dat ook best pruimen. 

12. Courtney Barnett  -  Tell me how you really feel:  Niet zo indrukwekkend als de voorganger maar toch hoekig genoeg om te bekoren.

11. Calexico  -  The thread that keeps us: Calexico verlaat de paden die ze plat wandelden en verkennen nieuwe wegen. Minder marriachi, meer pili-pili.

10. Frank Vanderlinden  -  Nachtwerk:  een Mens die in zijn ziel kijkt en alles blootlegt. Het meekijken en -luisteren raakt je, zonder dat je je een voyeur hoeft te voelen. Een mijlpaal voor ons taalgebied. 

9. Ibrahim Maalouf -   vs Dalida:  moest mijn aandacht wel trekken. Alternatieve, vaak jazzy versies van Dalida-klassiekers. Met oa ook Arno, Thomas Dutronc en Alain Souchon als gasten. 

8. Rod Stewart  -  Blood Red Roses: echte fans zijn trouw, ook als een nieuwe release van hun favoriet er niet echt meer toe doet in het muzieklandschap. 

7. The Dream Syndicate - How we found ourselves... everywhere: mini-live-ep die de band laat horen zoals ze altijd klonk: recht voor de raap, ruige gitaren en donkere teksten. 

6. Eels - Under Construction:  Nog een vaste waarde die op deze plaat toch een beetje moeizamer de kwaliteiten laat opborrelen. Een groeiplaat heet dat in het jargon. 

5. Jeff Tweedy - Warm: 2de soloplaat, ideaal voor bij het haardvuur. Gelukkig was er ook de live-plaat 'Live @ the Troubadour' die op Record Store Day de Wilco-fan in mij suste. 

4. Glen Hansard - Between two shores:  heerlijke soulpop met een warme stem. 

3. Underworld & Iggy Pop:  een geslaagde symbiose van de beats van de electrohelden met de donkere parlando van punklegende Iggy Pop.

2. Shame -Songs of Praise: niemand zo vuilgebekt als kwade Britten. Die hebben geen geel hesje nodig, maar gitaren. Misschien levert de Brexit nog méér van dat op. Elk nadeel heb zijn voordeel.

1. Wilco Johnson - Blow your Mind:  SInds een 3-tal jaren weer nijdig op dreef na op de drempel van de dood te hebben staan dralen. British Pubrock is not dead !

 
ticketNieuws

20 jaar

09 Maart, 2018

De grote doorbraak, elke dag !

Op 10 maart is het dag op dag 20 jaar geleden dat ik mijn eerste officiële comedy-optreden gaf: de finale van Humo’s Comedy Cup 1998, de allereerste editie. De selectie gebeurde op basis van een snel bijeen geschreven try-out in café ’t Manuscript in Oostende.

Vaak vraagt men mij: ‘Waarom is Piv nooit doorgebroken ?’ Hoezo ? Dit is al 12 jaar mijn job. Ik speel optredens in heel Vlaanderen in allerlei formules, ook voor kinderen. Elk jaar tournees in de culturele centra. Wat wil een comedian méér als dát is wat je het liefste doet ?

Er zijn véél markante hoogtepunten: 3 x Humo’s Comedy Cup-finale, 6 avondvullende theatervoorstellingen, 3 kindervoorstellingen, 3 x Dranouter, 7 x Comedy Casino op Canvas, 17 x Trukendoos Comedy Marathon, tournees met Steve Wynn en Wreckless Eric, mijn eigen vinyl en dvd’s, 3 x Eigen Kweek … (zie foto-album)
Make no mistake about it: ik ging en ga al-tijd met de volle goesting naar élk optreden, van de kleinste huiskamer tot de grootste evenementenhal. Daar, op al die podia, breek ik door. Elke keer opnieuw. Ik hoop er zeker nog 10 jaar bij te doen en ik hoop jullie weer te treffen. Te beginnen morgen op 10 maart (!) in Waregem. Niet voor jou? Ergens onderweg, dan !
Merci ! Merci ! Merci ! Bovenal aan mijn (trouw) publiek, élke organisator, familie en vrienden, XL Productions (al 20 jaar mijn impresariaat), pdw (eeuwige steun), Filip Van Becelaere (al 20 jaar mijn technieker) en mijn collega-comedians. (de meeste toch. wink 


 

 
ticketMuziek

CD/LP Top 20 2017

28 December, 2017

20. Alice Merton – No Root: debuut-ep’tje van een zangeres waarvan ik het soortelijk gewicht niet goed kan inschatten, maar die met haar oorwurm ‘No Root’ mijn vakantie in Frankrijk opfleurde, dagelijks op één of andere Franse zender.

19. Peter Wolf – A Cure for Loneliness: Nu J. Geils in de eeuwige jachtvelden vertoeft, hebben we alleen nog Peter Wolf om de legendarische band te herinneren. Ook op deze cd grijpt de wolf terug naar waar hij goed in is: soulvolle rootsmuziek, inclusief een compleet vertimmerde versie van ‘Love stinks’.

18. Courtney Barnett & Kurt Vile - Lotta Sea Lice: sympathieke samenwerking tussen 2 verwante zielen. Perfect match.

17. U2 – Songs of Experience: na 35 jaar mag je met recht en reden zeggen dat je ervaring hebt. Verrassen doet U2 niet meer, maar ontgoochelen ook niet. Ze blijven kiezen voor hun wijdse, in dikke lagen geproducete, uit duizend herkenbare sound.

16. Stef Kamil Carlens – Stuck in the status quo: na enkele jaren geëxperimenteer in allerlei genres en verschillende bezettingen, keert SKC terug naar de Zita Swoon-sfeer van de begindagen: ietsje soberder, maar ook intenser.

15. De Mens – 24 uur: in 24 uren opgenomen en dat is niet te horen, tenzij je de spontaneïteit en de frisse energie daaraan toewijst. FVDL blijft een meester in Nederlandse songteksten en de band speelt zo strak als tijdens hun live-concerten.

14.  Guido Belcanto – Liefde en Devotie: de complexe psyche van Belcanto heeft nog nooit tot zwaarmoedige albums geleid. Hij vindt dankzij tragi-komische invulling van zijn teksten altijd de juiste toon en tilt met zijn uitstekende muzikanten de songs naar een constant niveau dat hij nu al 12 volwaardige langspelers volhoudt.

13. Morrissey – Low in High School: de immer getormenteerde Britse bard heeft nu iets met Israël. Dat resulteert niet in zijn allerbeste album, maar levert toch voldoende goeie songs op met typische Morrissey-oneliners waar anderen soms een carrière lang naar zoeken.

12. The Waterboys  -  Out of all this blue: Mike Scott vindt de ware liefde en heeft zoveel inspiratie dat hij in één keer 3 cd’s vult. Een zeer gevarieerd pakket songs dat een beetje samenhangt mist, maar dat ook bewijst dat hij al meer dan 30 jaar tot de beste songwriters van het Verenigd Koninkrijk behoort. De Brexit wordt hier dus een verlies voor Europa.

11. Jeff Tweedy - Together at last: frontman van Wilco, together at last met enkel zijn gitaar, pakt enkele topsongs van de band onder handen en transformeert ze in kleine, broze miniatuurtjes. 

10. Camille – Ouï: zeer speciaal Frans fenomeen dat met minimale motiefjes, hoge Zap Mama-actige stemmetjes, accurate percussie, danspassen op blote voeten en inventieve clips Frankrijk inpalmde en via Jools Holland ook op Europese aandacht mikte.

9. Dan Auerbach – Waiting for a song: doorgedreven, maar zeer geslaagde stijloefening van een gitaarrocker die eenvoud en perfectie in opgewekte pop wil serveren. Het gaat hem goed af.

8. Paul Weller – A Kind Revolution: elk jaar zijn plekje in deze lijst. Incontournable, in feite.

7. Imelda May – Life Love Flesh Blood: rockabilly-chick schudt haar imago van zich af (wég met die de strakke retro-jurken en die mooie krul in het hoge kapsel) en gaat in zee met T-Bone Burnett. Gevolg: diepere sound, rijkere instrumentatie en minder swing. De prachtige stem en de roots-feel komen daarentegen iets meer in the picture. Gewaagd, maar met brio geslaagd.

6. Ryan Adams – Prisoner: liefdesverdriet levert vaak betere songs op dan ultiem geluk. Dat is bij Ryan Adams niet anders. Hij schreeuwt zijn liefde uit, maar zijn roep blijft onbeantwoord in de lucht hangen. Aangrijpend.

5. John Mellencamp – Sad Clowns & Hillbillies: bij ons geen spoor meer op de radio van John Mellencamp en dat is een schande want hij is een icoon in de VS en mag Bob Dylan tot zijn grootste fans rekenen. Vaak  simpele 3-akkoordensongs met teksten die universele, menselijke thema’s aansnijden.

4. JD McPherson -  Undivided Heart and Soul:  het is moeilijk om origineel te doen op de platgetreden paden van blues en rock ’n roll, maar McPherson snauwt, bijt en gromt zich door de grachten ernaast.

3. Grandaddy – Last Place: come-backplaat van de ultieme kings of Lo-Fi. Door het heengaan van bassist Kevin Garcia is de toekomst weer onzeker. Maar deze plaat: da pakk’n z’ons nie af !

2. Robert Plant & the Sensational Space Shifters – Carry Fire: in recensies opzij gezet als ‘weinig origineel’, maar niemand kan ontkennen dat Plant met deze band de beste muzikanten heeft gevonden om alle richtingen uit te gaan die zijn gevoel hem wijst. En dat is vaak met de neus naar Afrika gericht.

1 . The Dream Syndicate – How did i find myself here?: een fantastische plaat die er toe doet. Het bewijs dat je een traditioneel recept 37 jaar na datum kunt bewerken door niet te tornen aan de basisingrediënten (gitaren, bv.) maar vanuit het ‘nu’ het origineel eer aan doen. Moordschijf !

 
Volgende pagina
Back To Top