ticketNieuws

20 jaar

09 Maart, 2018

De grote doorbraak, elke dag !

Op 10 maart is het dag op dag 20 jaar geleden dat ik mijn eerste officiële comedy-optreden gaf: de finale van Humo’s Comedy Cup 1998, de allereerste editie. De selectie gebeurde op basis van een snel bijeen geschreven try-out in café ’t Manuscript in Oostende.

Vaak vraagt men mij: ‘Waarom is Piv nooit doorgebroken ?’ Hoezo ? Dit is al 12 jaar mijn job. Ik speel optredens in heel Vlaanderen in allerlei formules, ook voor kinderen. Elk jaar tournees in de culturele centra. Wat wil een comedian méér als dát is wat je het liefste doet ?

Er zijn véél markante hoogtepunten: 3 x Humo’s Comedy Cup-finale, 6 avondvullende theatervoorstellingen, 3 kindervoorstellingen, 3 x Dranouter, 7 x Comedy Casino op Canvas, 17 x Trukendoos Comedy Marathon, tournees met Steve Wynn en Wreckless Eric, mijn eigen vinyl en dvd’s, 3 x Eigen Kweek … (zie foto-album)
Make no mistake about it: ik ging en ga al-tijd met de volle goesting naar élk optreden, van de kleinste huiskamer tot de grootste evenementenhal. Daar, op al die podia, breek ik door. Elke keer opnieuw. Ik hoop er zeker nog 10 jaar bij te doen en ik hoop jullie weer te treffen. Te beginnen morgen op 10 maart (!) in Waregem. Niet voor jou? Ergens onderweg, dan !
Merci ! Merci ! Merci ! Bovenal aan mijn (trouw) publiek, élke organisator, familie en vrienden, XL Productions (al 20 jaar mijn impresariaat), pdw (eeuwige steun), Filip Van Becelaere (al 20 jaar mijn technieker) en mijn collega-comedians. (de meeste toch. wink 


 

 
ticketMuziek

CD/LP Top 20 2017

28 December, 2017

20. Alice Merton – No Root: debuut-ep’tje van een zangeres waarvan ik het soortelijk gewicht niet goed kan inschatten, maar die met haar oorwurm ‘No Root’ mijn vakantie in Frankrijk opfleurde, dagelijks op één of andere Franse zender.

19. Peter Wolf – A Cure for Loneliness: Nu J. Geils in de eeuwige jachtvelden vertoeft, hebben we alleen nog Peter Wolf om de legendarische band te herinneren. Ook op deze cd grijpt de wolf terug naar waar hij goed in is: soulvolle rootsmuziek, inclusief een compleet vertimmerde versie van ‘Love stinks’.

18. Courtney Barnett & Kurt Vile - Lotta Sea Lice: sympathieke samenwerking tussen 2 verwante zielen. Perfect match.

17. U2 – Songs of Experience: na 35 jaar mag je met recht en reden zeggen dat je ervaring hebt. Verrassen doet U2 niet meer, maar ontgoochelen ook niet. Ze blijven kiezen voor hun wijdse, in dikke lagen geproducete, uit duizend herkenbare sound.

16. Stef Kamil Carlens – Stuck in the status quo: na enkele jaren geëxperimenteer in allerlei genres en verschillende bezettingen, keert SKC terug naar de Zita Swoon-sfeer van de begindagen: ietsje soberder, maar ook intenser.

15. De Mens – 24 uur: in 24 uren opgenomen en dat is niet te horen, tenzij je de spontaneïteit en de frisse energie daaraan toewijst. FVDL blijft een meester in Nederlandse songteksten en de band speelt zo strak als tijdens hun live-concerten.

14.  Guido Belcanto – Liefde en Devotie: de complexe psyche van Belcanto heeft nog nooit tot zwaarmoedige albums geleid. Hij vindt dankzij tragi-komische invulling van zijn teksten altijd de juiste toon en tilt met zijn uitstekende muzikanten de songs naar een constant niveau dat hij nu al 12 volwaardige langspelers volhoudt.

13. Morrissey – Low in High School: de immer getormenteerde Britse bard heeft nu iets met Israël. Dat resulteert niet in zijn allerbeste album, maar levert toch voldoende goeie songs op met typische Morrissey-oneliners waar anderen soms een carrière lang naar zoeken.

12. The Waterboys  -  Out of all this blue: Mike Scott vindt de ware liefde en heeft zoveel inspiratie dat hij in één keer 3 cd’s vult. Een zeer gevarieerd pakket songs dat een beetje samenhangt mist, maar dat ook bewijst dat hij al meer dan 30 jaar tot de beste songwriters van het Verenigd Koninkrijk behoort. De Brexit wordt hier dus een verlies voor Europa.

11. Jeff Tweedy - Together at last: frontman van Wilco, together at last met enkel zijn gitaar, pakt enkele topsongs van de band onder handen en transformeert ze in kleine, broze miniatuurtjes. 

10. Camille – Ouï: zeer speciaal Frans fenomeen dat met minimale motiefjes, hoge Zap Mama-actige stemmetjes, accurate percussie, danspassen op blote voeten en inventieve clips Frankrijk inpalmde en via Jools Holland ook op Europese aandacht mikte.

9. Dan Auerbach – Waiting for a song: doorgedreven, maar zeer geslaagde stijloefening van een gitaarrocker die eenvoud en perfectie in opgewekte pop wil serveren. Het gaat hem goed af.

8. Paul Weller – A Kind Revolution: elk jaar zijn plekje in deze lijst. Incontournable, in feite.

7. Imelda May – Life Love Flesh Blood: rockabilly-chick schudt haar imago van zich af (wég met die de strakke retro-jurken en die mooie krul in het hoge kapsel) en gaat in zee met T-Bone Burnett. Gevolg: diepere sound, rijkere instrumentatie en minder swing. De prachtige stem en de roots-feel komen daarentegen iets meer in the picture. Gewaagd, maar met brio geslaagd.

6. Ryan Adams – Prisoner: liefdesverdriet levert vaak betere songs op dan ultiem geluk. Dat is bij Ryan Adams niet anders. Hij schreeuwt zijn liefde uit, maar zijn roep blijft onbeantwoord in de lucht hangen. Aangrijpend.

5. John Mellencamp – Sad Clowns & Hillbillies: bij ons geen spoor meer op de radio van John Mellencamp en dat is een schande want hij is een icoon in de VS en mag Bob Dylan tot zijn grootste fans rekenen. Vaak  simpele 3-akkoordensongs met teksten die universele, menselijke thema’s aansnijden.

4. JD McPherson -  Undivided Heart and Soul:  het is moeilijk om origineel te doen op de platgetreden paden van blues en rock ’n roll, maar McPherson snauwt, bijt en gromt zich door de grachten ernaast.

3. Grandaddy – Last Place: come-backplaat van de ultieme kings of Lo-Fi. Door het heengaan van bassist Kevin Garcia is de toekomst weer onzeker. Maar deze plaat: da pakk’n z’ons nie af !

2. Robert Plant & the Sensational Space Shifters – Carry Fire: in recensies opzij gezet als ‘weinig origineel’, maar niemand kan ontkennen dat Plant met deze band de beste muzikanten heeft gevonden om alle richtingen uit te gaan die zijn gevoel hem wijst. En dat is vaak met de neus naar Afrika gericht.

1 . The Dream Syndicate – How did i find myself here?: een fantastische plaat die er toe doet. Het bewijs dat je een traditioneel recept 37 jaar na datum kunt bewerken door niet te tornen aan de basisingrediënten (gitaren, bv.) maar vanuit het ‘nu’ het origineel eer aan doen. Moordschijf !

 
ticketMuziek

Concertdozijn 2017

27 December, 2017

Naar jaarlijkse gewoonte een lijstje van de 12 beste live-concerten die ik live bijwoonde het voorbije jaar. Deze keer met een gedeelde eerste plaats omdat de intensiteit van beide concerten even hoge toppen scheerde en ik dus niet kan kiezen.

12. Kenjie Minogue  - De Kreun/Het Wilde Westen - Kortrijk. 2 knotsgekke meiden met een van de pot gerukte set, maar de muziek beukt lekker en brengt iedereen in beweging.

11. Doe Maar - Dranouter Festival: nostalgie, jawel, maar wel uitstekend gespeeld en gezongen door oude mannen met de spirit van jonge turken.

10. Het Zesde Metaal - Dranouter Festival: indrukwekkend hoe Wannes Cappelle zijn band in relatief korte tijd tot een volwaardige festivalband laat uitgroeien, inclusief volksmennerij en samenzang.

9. Patricia Kaas - Kursaal Oostende. Een stijlvolle diva met een diepe, bluesy stem en een lading nieuwe songs die door een verrassend stevige band in goede banen worden geleid. Mademoiselle chante le blues toujours.

8. U2 -  Croke Park Dublin.  De legendarisch Ierse ge-engageerde rockband in eigen land. Het was geleden van 1986 dat ik ze nog zag. Indrukwekkende en toch sobere setting voor de live-uitvoering van één van de beste rockklassiekers aller tijden: The Joshua Tree. En een rist hits er bovenop. 

7. De Mens (Parkies De Haan én KKF Oostende). Hecht trio met extra groepslid: stevig, opzwepend, sympathiek, innemend,...

6. Paul Weller - AB Brussel. Nonkel Paul staat elk jaar wel in mijn lijst, ofwel bij de concerten, ofwel bij de cd's. Of beiden. Deze keer een meer dan 2 uur durend concert met een zeer gevarieerde setlist.

5. Grandaddy - AB Brussel.  Comeback van het jaar. Fascinerende low-fi. Verloren dit jaar een bandlid, dus het zou wel eens definitief gedaan kunnen zijn.

4. Protojé  -  Vooruit Gent. Hét reggaemonument ! Stomende beats die rootsreggae, dancehall en ook ska samenbrengen. 

3. Nick Waterhouse - AB Brussel. Toffe band die swing en rock 'n roll kiest om te begeesteren. En het lukt moeiteloos.

2. --

1. The Sonics - Roots & Roses Lessines  en The Dream Syndicate - Het Depot, Leuven.  2 concerten die het publiek verpletterd achterlieten dankzij gedreven gitaargeweld. The Sonics meppen je neer met korte, nijdige garagerocksongs. The Dream Syndicate nemen meer tijd voor een nummer en laten de psychedelische gitaren een eigen verhaal vertellen waar je niets van terughebt. 

 
ticketNieuws

Salut 2017, hello 2018

26 December, 2017

De teller van Piv-optredens staat voor 2017 op 167, alweer een persoonlijk record dat deze keer niet te overtreffen valt. Of toch ? Wat brengt 2018 ? Alle aandacht is gericht op 'Zijn er nog vragen?': de huidige tournee afwerken met evenveel enthousiasme en hopelijk evenveel publiek en hopelijk veel nieuwe speelplekken versieren voor 2018-2019. Maar natuurlijk zijn er ook nog Commissaris Piv - de enige stand-up comedy-show voor kinderen vanaf 9 jaar -, Piv@school - een hilarisch stand-up programma voor leerkrachten en Comedy Carrousel, een allround-programma waarin Piv kiest uit zijn gigantisch arsenaal vertellingen en grappen, op maat van de formule waarin wordt gespeeld. 

 
ticketNieuws

Seizoen 2017-2018

11 Mei, 2017

Het seizoen 16-17 loopt ten einde, maar de voorbereidingen voor 2017-2018 zijn vanzelfsprekend al lang bezig. Na een hele reeks try-outs van de nieuwe voorstelling 'Zijn er nog vragen?' is het vanaf september 2017 tijd voor het echte werk. Dan start de 'ZIjn er nog vragen?' -  theatertour. Ook de voorstelling 'Commissaris Piv' loopt nog volgend seizoen, met een hele reeks school- en enkele gezinsvoorstellingen op het programma. Vanzelfsprekend duikt Piv ook overal op in kleine en grotere settings (Comedy Carrousel), solo en in line-up, voor verenigingen en bedrijven, in heel Vlaanderen. Vanaf juni kun je de volledige speellijst voor 2017-2018 raadplegen op deze site. Word best ook volger van de Piv Huvluv Comedian-fanpagina als je dagelijks op de hoogte wilt blijven van Piv's reilen en zeilen in comedyland.  

 
Volgende pagina
Back To Top